¡Prijsvraag!

Ha lieve allemaal, we zijn weer lekker een concentratiecursus aan het volgens, want deze computer is langzaam, langzaam, langzaam, maar volgens Bairon is ons denken veel te occidental, oftwel westers, en dat is natuurlijk ook helemaal waar, dus leunen we nog een keertje lekker achterover, leren nóg wat woordjes Spaans, roepen een keertje hijos de la gran púchica en vervolgens komt het allemaal helemaal goed.

Gisela had een rare uitslag onder haar oksel, en zaterdag zijn we naar een dokter geweest in Coban. Een heel serieus mannetje die helemaal enthousiast was omdat we uit Holanda komen en hij twee keer helemaal naar nederland gegaan is voor een of ander museum in Leiden, nou, die is in ieder geval wel begaan met zn werk.. Na even gekeken te hebben mompelde hij ´hmm, muy extraño, maakte een dringende afpraak met een dermatoloog in de hoofdstad op 4.5 uur reizen afstand. Maar nee maak je geen zorgen, hij vermoedde alleen dat het een parasiet was, ja, dus onder haar huid..

Goed, ik zal jullie ook meteen geruststellen, het was een bacterie en het is al over. Maar Gisela was zondag dus vertrokken naar Guatemala en ik heb heerlijk Coban verkend. Ik zat in de schaduw met een man te kletsen die meer wilde weten over Nederland, dus ik zeg: ´momenteel is het er heel koud`, oh, ¿zoals hier?, vraagtie, het was bijna 30 graden. Knettergek die Guatemalteken haha.

We hebben afgelopen week heel veel foto`s gemaakt van Tucurú voor de uitwisseling met Nederland en vooral heel veel leuke reacties gekregen. Er was een markt met alles, en dan niet gesorteerd of enigszins logisch, nee gewoon bellenblaas, pannen, kleren, elastiekjes, pijl en boog, schuursponsjes, sieraden, cd`s, lampen, inpakpapier, fotolijstjes, rubberlaarzen, medicijnen en rammelaars op één tafel. Het zorgde wel voor een vrolijk effect en toen ik eenmaal aan één man had gevraagd of ik een foto mocht maken heb ik bijna iedereen op de foto moeten zetten inclusief de collectie spulletjes die iedereen natuurlijk gewoon móet hebben.

Woensdag naar een finca hoog in de bergen, en dit keer achterop de squad bij Louis, echt superleuk! (Haha mam en oma`s ik hoop dat jullie dit ook leuk vinden..) Maar echt genieten van het uitzicht en de wind door je haren. Het laatste stuk was de weg wel heel slecht, dus dat was wel spannend, maar nadat we bij een grote kuil bijna erafhobbelden heeft Louis heel rustig gereden. Daarna terug naar Coban, daar was een orchideenverzameling waar Mauro ons voor uitgenodigd had om te komen. We zijn helemaal opgenomen in hun huis, en die avond aan iedereen voorgesteld als ´nuestras hijas de Holanda`, oftewel onze nederlanse dochters. Het was me toch een vreemde verzameling mensen, met allemaal specialisten uit Amerika en Canada en nog een hoop mensen die helemaal gelukkig waren met al die mooie bloemetjes. Nu was het ook wel mooi hoor, maar we vergingen van de honger (we hadden al 9 uur niks gegeten) en er waren allemaal hapjes, dus we hebben iets sneller dan de meeste mensen de bloemetjes afgewerkt en eten gaan halen. Ik had me voorgenomen dat ik nu echt klaar zou zijn met mijn eetverhalen maar helaas, er was een hapje wat er heel mooi uitzag, dus ik heel voorzichtig proeven, niet echt lekker, maar goed, als je honger hebt eet je alles he, Helena zag dat ik me afvroeg wat het is, dus ze zegt me heel leuk, terwijl ik net een klein stukje in mn mond heb, es piel de cerdo, oftewel varkenshuid. Het is dat je je eigen gezichtsuitdrukking niet kunt zien, maar blijkbaar was ik behoorlijk expressief, want de mensen om ons heen hebben er nog lang lol om gehad. Dus dan heb je je goede daad voor die dag ook weer gehad toch?

Donderdag weer terug naar Tucurú met Bairon, Louis en Rolando (team van EDE) om half 6 `s ochtends! Op de finca een demonstratie in het verschil tussen goede en slechte koffie en voor ons een training `hoe gedraag ik me als ik zo erg word aangestaard dat je de mensen liever een cursus nederlandse nuchterheid wil geven dan welke andere cursus dan ook`, maar toch heel leuk. De koffieplanten groeien vaak hoog in de bergen en jongetjes vanaf 13 dragen vaak zakken koffie van bijna 40 kilo op hun rug. De mannen dragen zakken van bijna 100 kilo, echt increíble.. maar als het goed is gaan we volgende week twee dagen helpen met de oogst om een beter beeld te krijgen hoe het er precies aan toegaat.

Daarna zijn we meegegaan naar de almasigo`s waar de babykoffieplantjes groeien totdat ze groot genoeg zijn om echt op de finca`s geplant te worden. En hebben geholpen met het uitgraven van de koffieplantjes dus we zaten lekker onder de modder, maar met onze heerlijke koude douche en handwas maakt dat niet zoveel uit. Hmm ik merk dat mijn cynisme een beetje toeslaat in dit verhaal, dus volgens mij begin ik me helemaal thuis te voelen hier. Dit laatste is wel echt waar, ik voel me onderhand helemaal goed hier. Haha we worden wel nog steeds behoorlijk nagestaard en vandaag kregen we wel een heel droge opmerking, `los ángeles ya bajaron´. Oftewel, de engelen zijn al neergedaald`. Nou, als je nog eens een goede openingszin zoekt met uitgaan, here you go!

Ik ben een beetje jaloers op jullie pepernoten en zwarte pieten, we hebben uitgelegd aan de mensen hier wie Sinterklaas is, maar volgens mij vonden ze het maar een beetje vreemd. Maar hier hebben ze opblaasbare sneeuwpoppen in de hitte, dus wie er nou vreemder is.. haha verder hebben Gisela en ik lootjes getrokken voor volgende week, was wel heel spannend wie ik zou trekken, wie als eerste het goede antwoord raadt trakteer ik op een ijsje zodra ik weer thuis ben! Heel veel liefs

el escorpión

Buenas noches! Misschien dat jullie niet zo onder de indruk zijn van cucarachas, maar we hebben iets veel dapperders gedaan, namelijk een zwarte mini schorpioen vermoord, en die zijn dus wel gevaarlijk.. pero ahora está muerto! Dus we gaan weer met een gerust hart slapen. Wat wel heel mooi is dat hier volgens de mannen niks gevaarlijk is, no, un escorpión, no es peligroso, si, cuando es muy grande, ja dan kun je doodgaan, pero en Tucurú, no hay. Nou fijn, je gaat niet dood dus is het niet gevaarlijk.. maar we hebben ons laten overtuigen dat ze echt niet veel voorkomen daar.

Afgelopen week was het team uit Guate er, echt heel gezellig en superinteressant. Brigitte en Sanne waren er dus ook, heerlijk om op de nederlandse directe manier informatie te krijgen. Superinteressant is het ook om te merken dat het wel degelijk effect heeft als ze aan de andere kant van de wereld bijvoorbeeld fairtrade koffie drinken. Er waren (en zijn nog steeds) enorme misstanden en uitbuitingen in de koffiewereld, en protest wordt natuurlijk vrij gemakkelijk de kop ingedrukt wanneer je in een land leeft waar zo ongeveer het hoogste straffeloosheid percentage ter wereld is. Maar wanneer er druk wordt uitgeoefend door de consumenten ligt dat natuurlijk anders, die kun je niet vermoorden, want dat is iedereen. Ik vind het heel leuk om te ontdekken dat er zo op alle mogelijke manieren bewust en onbewust verbanden zijn en zaken elkaar beinvloeden wereldwijd.

Verder waren de vrouwenprojecten in het begin in mijn ogen weinig spectaculair, maarals je dan bedenkt dat de vrouwen eerst practisch hun huis niet uitkwamen.. Ze hebben nooit geleerd beslissingen te nemen, te overleggen, samen tewerken en enigszins onafhankelijk te zijn,er warenen zijn vrouwen dieTucuru nooit uit zijn geweest, en als je dan bedenkt wat voor gat dat is..

Tsja, dan zijn wij toch wel heel erg vrij en geemancipeerd natuurlijk, maar mam, maak je niet ongerust, de dag erna hebben de mannen (op motors ipv witte paarden)ons geredvan een reuzenvlinder, dusals ze er zijn roepen we toch de hulp in van de prinsen haha.

Dit weekend zijn we weer in Coban te gast bij Mauro en Helena, vandaag zijn we lekker Coban ingeweest, de 275 trappen van deCalvariekerk beklommen, naar de kapper, lekker lunchen en het was echt heerlijk weer, alleen heb ik dezon onderschat en nu heb ik een rode kop, maar dat is hopelijk morgen weer weg. Om iets terug te doen hebben Gisela en ik gekookt, we dachten aan typisch nederlandse hutspot, maar met dit mooie weer werd het uiteindelijk een pastasalade. ´s Avonds was er een tangoshow met live muziek, een Argentijnse groep die 14 maanden lang door 16 landen heeft getoerd, dus ze waren ook ontzettend goed. Nu zijn we net terug en ga ik zo lekker slapen, het is al bijna twaalf uur, haha ontzettend laat voor hier. Feliz noche!

ps, ik heb de kippensoep gegeten, nieuwe mijlpaal. Hoewel ik het de vorige keren onbeleefd vond om mijn kip niet aan te raken, het is het beste wat ze hebben en proberen je het lekkerste voor te zetten, kreeg ik het echt niet door mijn keel. Ik heb foto´s van het hele proces van levende kalkoen en kip tot soep, nooit geweten dat kippenplukken zo gemakkelijk gaat en de vrouwen gingen mooi poseren voor de foto op het moment dat ze de kalkoen de nek omdraaiden. Een paar uur later staat de soep voor je neus, nou als dat niet vers is.. maar ik zal proberen snel foto´s op de site te zetten want ik heb er muchisimo!! Liefs

La cucaracha

Er was eens, in een warm, tropisch land hier ver vandaan, een heel klein badkamertje, met een heel, heel koude douche. Dit badkamertje werd gebruikt door twee vreemde prinsesjes, die in dit verre land, waar de mensen anderhalve meter lang zijn, gezien werden als reuzen. Elke ochtend was het weer feest wanneer hun mooie, blonde haartjes gewassen werden onder die koude douche.

Op een mooie zondagavond toen de prinsesjes besloten om vroeg te gaan slapen, ontstond er plotseling paniek! Met grote, bange ogen staarden ze omhoog, waar boven de deur een reuzencucaracha zat. Met zijn lange voelsprieten zocht deze naar een uitweg om te ontsnappen aan de helaas niet letterlijk dodelijke blik van de twee meisjes.

Na kort overleg pakte het ene prinsesje een bezem om het monster naar beneden te slaan, terwijl de ander klaarstond met een plastic bakje om er snel overheen te schuiven. Helaas voelde de cucaracha de bui al hangen.. en met zijn lange poten sloeg hij vliegensvlug op de vlucht.

Hoewel de prinsesjes natuurlijk eerst lekker hard gilden lieten ze zich door deze ontsnappingspoging niet uit het veld slaan. Deze cucaracha kroop namelijk de douche in waar geen ontsnapping meer mogelijk was. Het eerste idee was om de douche aan te zetten, zodat dit monster zou verdrinken. Maar aangezien er hier in de avonden geen water uit de kraan komt, viel dit plan al snel af.

De prinsesjes besloten dat het te laat was om na te denken over een morele dood voor een cucaracha, dus schoven ze een bakje over de cucaracha heen en besloten af te wachten. Elke keer wanner de prinsesjes nu onder die koude douche staan, denken ze aan de cucaracha, die daar nog steeds onder een plastic bakje zit..

El final

ps: cucaracha = kakkerlak

Kippenhartjes

el día de los muertes

Hola guapos,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik geschreven heb dus ik ben bang dat dit weeruna historia larga gaat worden. Momenteel ben ik in Coban maar we hebben afgelopen week flink wat afgereisd. Vrijdag zijn we uit Xela vertrokken,een beetje gek om afscheid te nemen van onze gastfamilie waar we drie weken hebben doorgebracht, maar wel heel leuk omweer verder te gaan. Na een lange reis waren we dan in de hoofdstad waar we een nachtje bij eennonkonden doorbrengen. De dag erna bracht ze ons in een enorme tereinwagen, haha ze moest zich aan het stuur omhoogheisen om erin te komen, naar het busstation waar we viaTactic de bus hebben genomen naar Tucuru. Het laatste stukje was weer gezellig in een minibus met de kippen opschoot en de buurman ook, en aangezien het daar echt een sauna is was dit iets minderconfortabel, over een gigantisch hobbelpad.Carmela, eenvrouwvan het project waar we de komende drie maanden gaan proberen iets bij te dragen, reisde met ons mee. Heel fijn want het is echt weer een andere wereld hier. In Tucuru gelunched met Caremela en Elsa, een andere vrouw van 20 van het project. Heel frustrerend want zij praten onderling heel veel Q´eqchi´, en daar is dus voor ons alweer geen woord van te verstaan,begin je net het spaans goed te begrijpen en dan krijg je dit maargoed.. Ze zijn natuurlijk wel heel aardig. Daarna een bus naar Teleman waar we de nacht zouden doorbrengen. Waarschijnlijk hadden we net pech wanter kwam geen bus. Ze zijn hier aan de weg aan het werken wat zorgt voor meedere paradas, oftewel plekken waar ze aan het werk zijn enmaar een keer per uur auto´s langsmogen. Uiteindelijk kwam er dan toch een pickup. Moe, warm en onder het stof maar wel een rit met prachtig uitzicht, als er tenminste niet teveel stof in je ogen waaide, werden we ´s avonds hartelijk ontvangen met een heerlijke koude douche en comida muy rica.

De ochtend erna hebben we de día de los muertos in La Tinta gevierd, heel bijzonder. Eerst was er een viering in de kerk waar ik niet zo erg van ondersteboven was moest ik zeggen, leek veel op een gewone katholieke mis en duurde casi dos horas. Daarna werden we door een vrouw meegenomen naar het kerkhof waar drank, eten, vuurwerk, en ontzettend veel mensen waren. Er werd gebeden bij een graf van een zoon die 40dagen ervoor was gestorven door een al dan niet motorongeluk. Heel heftig want ze vermoeden dus dat hij met reden is doodgereden en zijn vrouw is in verwachting van hun tweede kindje. We werden uitgenodigd mee te gaan naar het huis waar met deze dagen een huisaltaar is en natuurlijk werd er eerst gebeden. Daarna kregen we te drinken en waar ik al bang voor was, de gevreesde sopa, oftewel een soort buillonsoep met een complete kippenpoot erin, inclusief nagels in het geval van Gisela. Gelukkig was het gewoonte alleen de soep te eten samen met tamales en de kip in een zakje mee te nemen om ´lekker thuis op te eten´. De vrouw naast ons was er heel blij mee dus we hebben onze arme kippetjes, netjes verpakt in bananenbladeren, aan haar meegegeven. Daarna mee naar een ander huis, waar we opnieuw ontvangen werden met de sopa en de tamales, beleefd proberen nog een beetje te eten maar we zaten vol, en de kip weer netjes verpakt mee en opnieuw iemand anders blij gemaakt met onze kip.

De dag erna was er een mis van f´ing 4 uur, maar we waren te gast bij de parochie dus dan is het wel zo beleefd om te gaan. Dit was wel meer een Q´eqchi mis met ontzettend valse muziek waar ik in het begin nogal een lachkick van kreeg en een hoop ochtendgymnastiek voor bejaarden. Maar de mensen waren allemaal ontzettend mooi aangekleed en het was leuk om te zien hoe iedereen gewoon zijn eigen gang ging in de kerk. In Nederland als je meer dan een uur te laat komt dan voel je je opgelaten en schuif je achteraan de kerk aan, hier liepen de mensen op hun dooie gemakje naar voren om hun gebedje te doen, iedereen die ze kennen even hoi te zeggen en vervolgens zich op een overvol bankje zich erbij te wurmen, kinderen liepen in en uit en tijdens het oplezen van alle namen van de gestorvenen, wat dan ook dodelijk saai was, deden sommige mensen even een dutje. De nacht doorgebracht in Tucuru waar we voor de allereerste keer zelf hebben ´gekookt´. Er was niet zoveel dus op het menu stonden tortillas, eieren en perzikken uit blik, als je de perzikken wegdenkt zijn we al echte guatemalteken, alleen de bonen vonden we voor een keertje niet nodig. De ochtend vroeg vertrokken naar Semuc Champey, een natuurpark waar de Rio ´ik weet niet meer hoe hij heet´ prachtige natuurlijke terassen, watervallen en grotten heeft gevormd en waar je kunt zwemmen en relaxen. Iets minder relax was dat er vissen aan je tenen zogen wat gigantisch kriebelde en waardoor ik ook niet zo goed durfde te zwemmen. We hebben daar een grot bezocht, echt amazing, je ging met een gids al lopend, zwemmend en klimmend met alleen een kaarsje in je hand de grot door waar de rivier op sommige plekken met een enorme kracht doorheen stroomde. We zijn onder een waterval doorgelopen, tegen de stroming ingezwommen en van een rots gesprongen tussen de stalagmieten en stalagtieten en vleermuizen. Heel erg mooi en heel erg bijzonder. Daarna in een band teruggedreven naar ons hotel wat verderop aan de rivier lag. Ondanks de regen was het echt supermooi! Gisteravond waren er heel veel mensen bij het hotel, heel leuk en alvast een beetje mijn verjaardag gevierd.

Vandaag zijn we naar Coban gereisd waar we te gast zijn bij Mauro, ook iemand die bij het project betrokken is, al weet ik nog niet wat hij nou precies doet, en een enorm en mooi huis heeft in Coban. Heel erg leuk, we hebben al een tour gehad door de stad, zijn zoon van 16 reed, en hij weet echt heel veel te vertellen. Vanavond mogen we mee naar een feest van een 15e verjaardag wat hier heel erg uitgebreid gevierd wordt dus dat wordt volgens mij ook super en morgen krijg ik als verjaardagsontbijtje pancackes dus we worden weer flink verwend. Het voelt wel een beetje raar om te bedenken dat ik in Nederland nu al 19 ben en ik het morgen ga vieren zonder jullie, maar ik hoop dat jullie een beetje aan me denken! Heel veel liefs

Lago Atitlán

Lieve allemaal,

Weer een lekker druk, maar echt superweekend achter de rug. Vrijdag zijn we met school naar San Andrés Xecul geweest, waar echt de meest kleurrijke kerk is die ik ooit heb gezien, haha je ging gewoon scheel kijken van alhet geel. In dat dorp hadden ze ook een San Simon, dus wij weer braaf daarnaartoe, dezelfde vertoning als in Zunil, een pop in cowboykleren inclusief sigaar, biddende mensen en heel veel kaarsjes. Er was een vrouw die mijn oorbellen echt helemaal geweldig mooi vond, dus ik ze aan haar gegeven, echt helemaal happy ermee, terwijl ik ze voor 1 euro op de markt hier heb gekocht.

´s Avonds zijn we naar La Rumba geweest, een salsabar, echt supergrappig en ik heb een poging gedaan om salsa te dansen, but i really suck in it. Gisela is begonnen met salsalessen en ik ga vanmiddag mee kijken, haha moet ik heel goed opletten.

Zaterdagochtend met de chickenbus naar het meer van Atitlán, de naam chickenbus zegt genoeg, je zit als kippen in een klein hokje, dus ik zat dan ook heel gezellig tussen een stevige guatemalteekse vrouw met haar dochter op schoot en een een man met zijn zoon op schoot ingeklemd. In elke bocht, en dat zijn er hier behoorlijk wat, moest ik oppassen dat ik die man niet van het bankje afduwde, maar eigenlijk was dat onmogelijk want aan de andere kant van het gangpad zaten ook vier mensen op een bankje wat eigenlijk bedoelt is voor twee amerikaanse schoolkindjes waardoor er geen gangpad meer over was. Als ik had kunnen bewegen had ik er zeker een foto van gemaakt maar ik denk dat jullie je er wel wat bij voor kunnen stellen. Op het goede moment riep de amerikaan achter me dat we er nu uitmoesten dus we zijn snel uit de bus gesprongen, en het laatste stukje met een klein busje op naar het meer. Haha daar zijn zo veel kraampjes met leuke en mooie spulletjes dat we dan ook lekker geshopt hebben. Lekker gelunched en daarna een boot gepakt naar Santiago Atitlán, een dorp aan de andere kant van het meer. Een speedboot volgeladen met mensen en de eerste paar minuten dacht ik dat we de overkant niet zouden halen, zoveel lawaai maakte die boot elke keer als we door de golven weer op het water klapten, maar zoals alles hier niet is wat het lijkt zijn we veilig aan de overkant gekomen. In Santiago Atitlán hebben ze ook al een San Simon, die heilige komt me zo onderhand m´n neus uit, dus we hebben gewoon lekker wat door dat dorpje geslenterd. Een paar uur later de boot naar San Pedro waar we overnacht hebben. Dit keer een grote, langzame boot waar we bovenop het dak zijn geklommen om te genieten van het uitzicht. Omdat het aardig bewolkt was niet de plaatjes van een strakblauwe hemel en eindeloos uitzicht op de vulkanen, maar een enorm mysterieus meer, ook leuk.

We waren opzoek naar een hoteletje toen er een vrouw aankwam met een hotel voor 15Q per nacht, ongeveer 1.25 euro. Een schone slaapkamer met tweebedden, een keuken (ofja een gasstel en een kraantje en een pan) en een badkamer, (haha een hok met een wc en koude douche) en uitzicht op het meer, dus voor een nachtje helemaal prima. Een beetje rondgelopen door San Pedro en uiteindelijk in een super leuk straatje terechtgekomen. Hier hebben allemaal amerikanen hun paradijsjes gesticht, echt een amerikaanse kolonie, maar wel heel mooi en gezellig. Omdat het begon te regenen zijn we de Buddha bar ingevlucht, echt een geniale plek. Overal kussens op de banken, een plek waar je lekker je schoenen uitdoet en op de bank kunt liggen zonder dat je gek wordt aangekeken. Relaxe muziek en echt delicious food. Echt heerlijk gegeten totdat we zo ongeveer niet meer konden bewegen haha. Toen naar ons hotelletje en in slaap gevallen om half 10 ´s avonds. ´s Morgens weer vroeg eruit, ontbeten in het zonnetje met uitzicht op het meer, lekkere koude douche en toen koffie gaan drinken, huiswerk gaan maken en heerlijke brownies gegeten. Na een stukje gelopen te hebben hebben we een prachtig plekje aan het meer gevonden, haha we vonden onszelf ontzettend dapper want we hebben erin gezwommen zonder dat we wisten wat voor tropische monsters erin zouden zwemmen. Lekker in de zon gezeten met doeken op onze kop tegen de warmte, haha hele charmante foto´s volgen. Heel relaxed allemaal dus, na de lunch de boot teruggepakt naar Panachachel en vanuit daar de bus terug naar huis zodat we optijd terug waren voor het donker en het avondeten. Alleen thuis voelde ik me plotseling heel ziek, waarschijnlijk hoogteziek, dus in plaats van gegeten heb ik al mn eten eruit gekotst en geslapen, maandag voelde ik me nog steeds heel ziek dus heb ik de hele dag in mn bed gelegen maar nu gaat het alweer stukken beter. Vrijdag gaan we hier alweer weg, de tijd vliegt echt hier, kan me niet voorstellen dat ik al bijna een maand weg ben. En tegelijkertijd als ik bedenk wat ik hier allemaal al meegemaakt heb lijkt het wel een halfjaar. Muy extraño. Heel veel liefs

Tamales en chocolate

Hola chicas y chicos,

hmm het is weer een heerlijk weertje vandaag, zondag was ik zelfs verbrand, dus nu zit ik helemaal stinkend naar zonnebrandcreme in een internetcafeetje haha. Gister hebben we met school chocola gemaakt, heel leuk, en natuurlijk heel lekker! De cacao was al helemaal gemalen en er was 50 % suiker toegevoegd, niet normaal zoet dus. De vrouw die het deed woog de chocola met een primitieve weegschaal af waarna wij het in vormpjes moesten slaan. Vervolgens met een mes in 8 blokjes verdelen en met een onderkant van een glas werd er een patroontje ingedrukt, geniaal haha want we vroegen ons allemaal af hoe je in godsnaam zo´n mooi figuurtje met de hand kon maken. Daarna natuurlijk allemaal een reep gekocht, het is eigenlijk om op te lossen in melk zodat je chocolademelk hebt, maar het is prima gewoon te eten haha.

Vandaag op school nog flink wat gramatica geleerd, dus ik kan nu min of meer de presente, preterito imperfecto, preterito indefinido, futuro, conditional, perfecto compuesto en de preterito pluscuamperfecto, haha de meesten zullen geen flauw idee hebben wat dit is maar het klinkt in ieder geval lekker nerderig.

Gisteravond aten we tamales, ze eten dit speciaal met bijzondere dagen, gister kwamen er namelijk vrienden eten die vrijdag gaan trouwen dus het was een beetje feest. Best heel lekker, alleen die kip hier, ik hou er sowieso niet zo van, maar hier komen ze dus gewoon met een plastic zak aanzetten met een hele kip erin en vervolgens vind je die compleet terug in je maaltijd. Ik heb nog geen hele gekke dingen gevonden, behalve heel veel botjes, maar Gisela had gister perongelijk een niertje gegeten, (tenminste ik hoop nog dat het dat was, het was iig een ingewand).. ik prak nu echt al mn eten om te voorkomen dat ik gekke dingen eet. En alles van vlees laat ik lekker liggen, ik ben maandag nogal ziek geweest maar na een hele dag en nacht slapen voel ik me weer stukken beter, haha maar in huis vragen ze steeds hoe het gaat en vinden ze het prima dat ik alleen eet wat ik lekker vind. (alles behalve het vlees dus)

Vrijdag zijn we met school ook nog in Zunil geweest, een dorp in de buurt waar de heilige San Simon is, echt een maf gebeuren. Een pop in cowboykleren, een sigaar in zn mond en een grote hoed op, om de zoveel tijd wordt hij verplaatst. Hij bevond zich nu op een heilige plek, maar het was een grote rommelige ruimte met reclameposters voor alcohol met blote vrouwen aan de muur en een hoop rotzooi. Maar volgende week hebben we een conferentie over San Simon dus dan kan ik jullie er meer over vertellen.

Heel veel liefs Maartje

Hippies, pepers en vino blanco

Lieve allemaal, ik heb maar een paar dagen niks geschreven maar er is weer lekker veel te vertellen vanuit het warme zuiden, ik zal proberen het kort houden haha.

De hippies, ik was opzoek naar een gitaar maar kon geen winkel vinden. In het park zat een hele groep hippies te spelen, dus ik daarnaartoe om te vragen waar ik een gitaar kon kopen. Het waren rondtrekkende, langharige, wietrokende, knettergekke maar supergrappigemuzikanten, echt superaardig en ik heb ook nog even gitaar gespeeld in het zonnetje. Daarna naar huis, avondeten, het was eensoort groentensoep, echt een hele bak vol met groenten en water, en in mijne zat een groen iets, dus ik zeg tegen Gisela, dit is een peper toch, zegt ze: nee hoor, dat is een puntpaprika, die verkopen ze bij de appiehappie ook, dus ik ruik eraan.. rook niks, en ik bijt erin.. jesus niet normaal heet! Haha we hebben allebei nog een uur met een rode kop rondgelopen, en ik heb perongelijk een slak gegeten, want die zat dus ook in mijn soep, en ik met mijn slimme kop dacht dat het een champignon was.. maar verder is het eten allemaal best lekker, ze moeten alleen leren broodbakken want het is allemaal van dat vieze zachte witte smaakloze brood.

Woensdag gingen we met de taalschool vrijwilligerswerk doen, op onze school zitten allemaal amerikanen, en met die hele groep gingen we dus naar een schooltje in de buurt om de kindjes daar te helpen met hun huiswerk. Ik ben er nog niet helemaal uit of we nou iets nuttigs hebben gedaan of dat het meer vermaak was voor ons.. het was een beetje raar, ik moest een uur lang met een meisje van 6 plus en min sommetjes maken totdat we er allebei geen zin meer in hadden. Maar daarna buitengespeelt met ze en dat vonden ze wel heel leuk dus dat was dan wel weerfijn om te zien. De mensen hier hebben wel echt geen besef van vervuiling, overal ligt gedumpt afval en de rivieren zijn echt niet normaal vies. Ook met de hygiene nemen ze het niet zo nauw hier, op die school waren al verschillende kindjes met gewoon echt zwarte rottende tanden en toen we buiten aan het spelen waren kwam er een vrouw met 3 vieze koeien en heel veel vliegen er even tussendoor wandelen.

Donderdagavond zijn we met de twee studenten die ook in ons huis wonen en de jongste zoon met de auto de bergen ingereden om te genieten van het uitzicht, Xela ligt in een dal omgeven door bergen en vulkanen dus dat is echt heel mooi, het onweerde ook nog dus het was echt een supermooi uitzicht. En in de auto zitten met Guatemalteekse salsa muziek heel hard aan is ook al een hele belevenis. Onderweg nog even lekker een flesje witte wijn gehaald. Drinking and driving is hier echt heel normaal, echt superdom. Dusal een paar keer een flinke discussie over gehad hier haha.

Vrijdag met de taalschool naar de aguas calientes, superrelax gezwommen daar. Het water wordt verwarmd door de vulkaan en is echt gewoon heet. Aan een kant heb je het bos en de rotsen waarlangs het water naar beneden stroomt en aan de andere kantis het gewoon net een zwembad. Het is helemaal mistig door alle stoom die van het water afkomt dus dat is wel heel maf. ´s Avonds lekker uit, en vanavond denk ik dan maar vroeg naar bed, want ik ben echt kapot. Door de hoogte hier ben ik echt snel moe.

In Nederland gaat alles goed begrijp ik, leuk om jullie berichtjes en mailtjes te lezen! Heel veel liefs